Storythai

ไปเที่ยวตรังมา

5-9 เมษายน 2551

เกือบไม่ได้ไปและ เจ๊จุ๋มไม่อยากให้ไป

แต่มันต้องมีทริกกันหน่อย มัดมือชกไง 555+

เจ๊จุ๋มตามไปส่งถึงรถไฟด้วยเหตุว่ากลัวไปกันเองไม่ได้ไปกะทัวร์ -*-

โชคดีลุงไปรับ เจ๊จุ๋มเลยต้องรีบกลับ อดได้เงินเลย

รถไฟบอกออก ห้าโมงห้านาที ออกจิงห้าโมงยี่สิบห้า ไปจอดบางซื่ออีกเกือบชั่วโมง

ถึงตรังตอนเวลา เก้าโมงครึ่งเลทไปชั่วโมงกว่า เพื่ออารัย

การเดินทางโดยรถไฟครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิตพวกกุ

หน้ามันมากกกกกกกกกก

ไปถึงก้อรอพี่ไกด์มารับ พี่เค้าชื่อโบว์ ไปกินอาหารเช้าที่ร้านพงษ์โอชา

ไม่เหลือไรแล้วนอกจากติ๋มชำ แอบเลี่ยน แต่ชาดำกะชาเย็นอร่อย

แล้วก้อไปเที่ยวที่ถ้ำเลเขากอบ

ข้างหน้าไม่เท่าไหร่ ข้างในเร้าใจกว่า

กะลังจะลงเรือแล้วค่า

กะลังนั่งเรือไปสู่ความสุดยอดของชีวิต ยิ่งกว่าดรีมเวิด์ลทุกชิ้น

ภายในถ้ำอันงดงาม ต่อจากนี้ก้อเปงสิ่งที่สุดยอดในชีวิตแล้ว

จากนั้นพี่เค้าก้อไปพาไปกินข้าวที่ร้านอาหารธรรมดาแต่อร่อยดี

เสียตรงที่มีแต่ผักสีเขียว มองข้างทางมาจนจะอ้วก 555+

จากนั้นก้อไปน้ำตกร้อน ร้อนข้างบน ข้างล่างโคดเย็น

อันนี้ไม่ใช่น้ำตกอ่ะ แต่เปงบ่อน้ำร้อนใกล้ๆกัน

ต่อไปก้อสระมรกต สวยมั่กมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

น้ำเย็นชื่นจายยยยย

จากนั้นก้อกลับโรงแรม ที่น้ำร้อนโคดๆ ห้องอาหารที่นักร้องร้องเพลงสตริงเปงลูกทุ่งได้แล้วก้ออาหารรอนานสัด

ซากแต่ละคน -*-

 เช้าวันใหม่ ลงมากินอาหารเช้า ก้อดีนะ แต่ไม่มีแพนเค้ก เซ็ง

แล้วก้อมีพี่ไกด์มารับไปขึ้นรถทัวร์เพื่อจะไปขึ้นเรือไปดำน้ำ ฮิฮิ้ววววว

ท่าเรือรัยจำไม่ได้อ่ะ แดดแรงดีเนอะ

เตรียมพร้อมก่อนดำน้ำคร๊าบบบ

เกาะกระดาน ปะการังที่มีแต่สีขาวดำ แล้วก้อนีโมสองตัว แถมด้วยแตนทะเล แสบๆคันๆ

เพ่ฟุเหยิน ผู้ชายที่เท่ห์ในน้ำ กะตอนบนบกใสชุดดำน้ำแล้วหันหลัง กร๊ากกกกกกกกกก

ถ้ำมรกตที่กุเกือบเอาชีวิตเข้าไปไม่รอด

มันมรกตแค่ปากทางเข้าอ่ะ คือแบบว่ากุเข้าไปทำไม แต่มันก้อสวยดีนะ ถ้าไม่มีไอ้กลุ่มข้างๆ นอยส์สัดอ่ะ

แล้วก้อไปดำน้ำที่เกาะม้าเปงเกาะสุดท้าย ได้เจอปะการังสีๆแร้ว งามมั่กมาก

พอขึ้นมาพี่ก้อเอาโอวัลตินกะเค้กมาให้กิน อร่อยมาก แล้วเรือก้อมารับพวกเราไปเกาะไหง

เรืออารมร์ปิดเทอมใหญ่เลย แต่มีหลังคา แล้วฟ้าก้อลืมครีมกันแดดไว้ สมน้ำหน้าจิงๆ ไม่มีใช้กันถ้วนหน้า

แล้วก้อลืมถ่ายรูปกะเพ่ฟุเหยินไปเลยอ่า (จิงๆทุกคนแอบชอบเพ่ฟุเหยินแต่ไม่กล้าพูด 555+)

มุ่งหน้าสู่เกาะไหง

มันเปงเกาะที่เงียบมากกกกกกกก มีแต่ฝรั่ง มีคนไทยอีกเราและครอบครัวคุณป้าอีกคนนึง

แต่พนักงงานใจดีมากกกก ค่อยรู้สึกมาพักโรงแรมหน่อย

กระท่อมน้อยคอยรัก

อยู่ในช่วงน้ำลง

น้ำใสมากถึงมากที่สุด ทรายละเอียดสุดยอดด

แรดจิงจัง

เก็บขยะลดโลกร้อน

ทับวารินทร์ยามค่ำคืน

อิพวกนี้ทำอารัยของมัน

กุได้อยู่แต่ริมๆตลอด

จบไปอีกหนึ่งวัน อาหารอร่อยมาก ห้องก้อเย็นๆร้อนๆ น้ำก้อเย็นๆ

เช้าวันใหม่ ตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น สวยดีอ่ะ

กินอาหารเช้า ซึ่งเปงอารัยที่แบบว่าเริ่ดมากกก บรรยากาศโรงแรมจิงๆ ได้กินแพนเค้กแล้วแหละ

มุมนี้ถ่ายรูปมาเยอะสุดแล้ว

อำลาเกาะ

แล้วก้อนั่งซูปเปอร์ไฮสปีดโบ๊ทมาขึ้นรถเพื่อไปซิตี้ทัวร์

หัวกระเจิงกระจัดกระจาย

ถึงท่าเรือปากเม้งแล้วพี่น้อง ไปบ่อน้ำร้อนกันเลย งุงิ

ร้อนมากกกก ขึ้นมาเปงผู้ดีทันที(ตรีนแดงอ่ะ 555+)

แล้วก้อไปต่อที่บ้านบ้านพระยารัษฎานุประดิษฐ์ ก้อไม่มีไรอ่ะ แต่บ้านเก่ามั่กมาก

นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ช้านปองมาสู่

แล้วก้อไปดูต้นยางพาราต้นแรก ถ้าพี่ไม่บอกหรือหยุดรถก้อจะไม่รู้เลย เพราะมันอยู่ริมถนน ผูกด้วยผ้าสามสี

จากนั้นก้อไปบ้านอดีตนายกชวน ไปดูสวนกะเก้าอี้ที่จอมปลวกขึ้น เพื่ออารัย???

แล้วก้อไปซื้อของฝากเปงเค้กเมืองตรังที่อร่อยมั่กมากที่มาฝากที่บ้าน ลุง แล้วก้อนัดชา

แล้วก้อซื้อปลาพะยูนไม้เทพธาโรมาให้โมกะชาเพราะปูบอกว่าจะโชคดี ลืมซื้อให้ตัวเองหว่ะ ปัญญาอ่อนได้อีก

หมดทริปทัวร์แล้วพี่เค้าเลยพาไปส่งให้รอเวลากลับอยู่ที่บริษัททัวร์

ได้ฤกษ์ก้อออกไปสถานีรถไฟ มายังไงกลับยังงั้น

ได้ข่าวว่าเบาะเล็กกว่าขามาอีก ก้นกบระบมเลยทีเดียว

ลาก่อนเมืองตรัง ปีหน้าเจอกันใหม่

อยู่บนรถไฟก้อเวิ่นเว้อเรื่องเพ่ฟุเหยินกุหล่ะฮา

แล้วก้อเจอพวกเด็กลาดกระบัง พี่คนนั้นเรียนภาษาญี่ปุ่นแต่เล่นรูบิดห้านาทีเสร็จ

กุหล่ะอึ้ง คนเรามองแค่หน้าตาไม่ได้จิงๆ

ถึงนครปฐมตอนเจ็ดโมงครึ่งกว่าๆลงบ้านปูเพื่อเอารูป ไปถึงก้ออาบน้ำ กินข้าว นอนแยกย้ายกลับบ้าน

ทริปนี้มีความสุขจิ๊ง จิง

ปีหน้าเจอกันใหม่เมืองตรัง ^^